Żyjemy szybko, mocno, ale też i coraz krócej. W sklepach mamy przepełnione półki. Wszystko kusi i zachęca. Szef w pracy znowu wywiera presję. Stres, niewłaściwa dieta i brak ruchu są naszym cichym zabójcom. Takie choroby jak nadciśnienie tętnicze, choroby wieńcowe, otyłość czy właśnie cukrzyca są istną epidemią naszych czasów. Wszystko przez złą jakość życia i zachęcanie nas do lenistwa. Wszystko można kupić, łącznie z obiadami i przekąskami, które często są przeładowane kaloriami i chemią, aby były smaczniejsze, ładniejsze i bardziej trwałe, co niestety ma zły wpływ na nasz organizm. Oszczędzamy czas żyjąc z komórką i internetem w zasięgu ręki. Wiele spraw załatwiamy bez ruszania się z miejsca. Wszytko to ma swoją cenę. 

Cukrzyca typu I
Brak insuliny we krwi

Aby poziom cukru we krwi był prawidłowy muszą być spełnione 2 warunki: trzustka musi wytwarzać odpowiednie ilości insuliny, a ona zaś musi prawidłowo transportować cukier do mięśni.

Kiedy dochodzi do uszkodzenia komórek beta, które znajdują się w trzustce to mamy do czynienia z zaburzeniami produkcji insuliny. Może do tego dojść na przykład podczas infekcji wirusowej. Z nieznanych nauce przyczyn układ odpornościowy, w ramach obrony, atakuje sam siebie, a konkretnie białko, które znajduje się w komórce beta. W efekcie dochodzi do zniszczenia komórek, które wytwarzają insulinę. 

Poziom glukozy

Interpretacja

Od 70 do 99 mg/dL (od 3.9 do 5.5 mmol/L)

Prawidłowy poziom glukozy

Od 100 do 125 mg/dL (od 5.6 do 6.9 mmol/L)

Nieprawidłowy poziom glukozy na czczo (stan przedcukrzycowy)

Co najmniej 126 mg/dL (7.0 mmol/L) w co najmniej dwóch pomiarach

Cukrzyca

Cukrzyca typu I pojawia się najczęściej w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, a dużo rzadziej po 80 roku życia. Osoby chore muszą do końca życia przyjmować zastrzyki insulinowe. To tak jak z samochodem. Porusza się on dzięki benzynie, a ciało funkcjonuje dzięki cukrom. Jeśli one nie dostaje się do mięśni za pomocą insuliny to gromadzą się we krwi. Długotrwale utrzymujący się wysoki poziom cukru we krwi niszczy naczynia krwionośne, nerki oraz oczy. 

Cukrzyca typu II 
Spowodowana otyłością

Cukrzyca typu II jest najczęstszą postacią. W przeciwieństwie do typu I, gdzie problemem jest niewytwarzanie insuliny, tutaj mamy do czynienia z niewłaściwym jej działaniem oraz wydzielaniem, co i tak prowadzi do podwyższonego poziomu glukozy we krwi. 

Chorzy nie są wrażliwi na insulinę, czyli są insulinooporni. Trzustka mimo to produkuje insulinę i to w większej ilości aby zaspokoić potrzeby organizmu. Jednak przeciążone komórki beta zaczynają niszczeć. Wiąże się to ze wstrzymaniem produkcji insuliny. 

Leczenie polega między innymi na przyjmowaniu doustnych leków, które poprawiają działanie insuliny oraz pobudzają trzustkę do jej produkcji. Do póki to możliwe, unika się podawania insuliny.

Śmieciojedzenie

Ale co ma wspólnego otyłość z cukrzycą? 

Tłuszcz, który gromadzi się w tkance tłuszczowej powstaje z jednocukru, po uprzednim przetworzeniu jej na wielocukier ( czyli z glukozy w glikogen ), a do tego jest potrzebny jest hormon zwany właśnie insuliną. Im grubsza tkanka tłuszczowa, tym trzustka jest bardziej przeciążona. Z czasem dochodzimy do momentu, w którym trzustka nie będzie w stanie wyprodukować wystarczająco dużo insuliny by zredukować ilość cukru, który znajduje się we krwi. Ponadto otyłość zwiększa insulinoodporność tkanek co również powoduje zwiększenie produkcji insuliny i przeciążanie trzustki. 

Objawem tej choroby jest pojawienie się cukru w moczu. Świadczy to o pokonaniu bariery tkankowej, a więc powstaniu złogów cukru poza tkankami. 

Jakie są objawy?

  •  Podwyższony poziomy cukru we krwi, tak zwana hiperglikemia
  • Zwiększone pragnienie oraz wilczy głód
  • Wzmożone wydalanie moczu
  • Osłabienie oraz łatwe męczenie się
  • Długotrwałe i trudne gojenie się ran
  • Nawracające zakażenie skóry, na przykład czyraki
  • Świąd skóry
  • Nawracające infekcje dróg moczowych
  • Kurcze mięśniowe
  • Zaburzenia wzroku
  • Złe samopoczucie, drażliwość

No dobra. To jak to się leczy?

Po pierwsze edukacja chorego. Choroba wymaga prowadzenia odpowiedniego trybu życia, aby uniknąć powikłań.

Insulinoterapia → podaje ją się chorym na cukrzycę typu I. W typie II podaje się ją dopiero wtedy, gdy trzustka przestaje produkować insulinę. 

Doustne leki przeciwcukrzycowe → są stosowane w typie II. Ich zadaniem jest zwiększenie wydzielania insuliny, hamowanie uwalniania glukozy z wątroby i z węglowodanów złożonych oraz zmniejszają insulinooporność tkanek. 

Ruch, dieta i właściwy tryb życia → ponieważ typ II wiąże się z otyłością, więc zwykle na początku chorobę kontroluje się za pomocą utraty wagi. Dodatkowo ruch pomaga zapobiegać powikłaniom. W typie I ograniczenia w diecie nie są już tak istotne. Wystarczy dopasować dawkę insuliny do spożywanych pokarmów lub na odwrót. 
Main photo  by ~Life by the Drop~ / in text  by aha42 | tehaha

Przeczytaj też jakie są powikłania cukrzycy. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *