W tym roku wśród wybranych przeze mnie atrakcji z okazji Nocy Muzeów górowała śmierć, cierpienie i tortury. Jednym z odwiedzonych przeze mnie miejsc była Gdańska Biblioteka PAN,  która zorganizowała wystawę z okazji czterysetnej rocznicy pierwszej publicznej sekcji zwłok.

O tym jak wspaniale poradzili sobie pracownicy z organizacją imprezy pisałam już w  Muzealna noc grozy Mimo upływu kilku dni nadal mile wspominam jak przebrane biegałyśmy z koleżanką po korytarzach i „kłóciłyśmy” się o miotłę robiąc przy tym wiele zamieszania. Co prawda dotąd nie udało się nam ustalić, która z nas – diable czy czarownica – była bardziej przerażająca i hałaśliwa, ale zabawa i tak była warta stania w długiej kolejce.

Joachim Oelhaf, Foetus monstrosus in pago Prust editus. Gdańsk: Andrzej Hunefeld, 1613.Sprawozdanie z przeprowadzonej przez Joachima Oelhafa, profesora medycyny w Gdańskim Gimnazjum Akademickim, dnia 27 lutego 1613 roku pierwszej na ziemiach Rzeczypospolitej publicznej sekcji zwłok. Jej przedmiotem był teratologiczny płód, którego odchylenia od normy w anatomii i budowie zewnętrznej zostały przedstawione przez autora.

Joachim Oelhaf, Foetus monstrosus in pago Prust editus
Gdańsk: Andrzej Hunefeld, 1613 

Sprawozdanie z przeprowadzonej przez Joachima Oelhafa, profesora medycyny w Gdańskim Gimnazjum Akademickim, dnia 27 lutego 1613 roku pierwszej na ziemiach Rzeczypospolitej publicznej sekcji zwłok. Jej przedmiotem był teratologiczny płód, którego odchylenia od normy w anatomii i budowie zewnętrznej zostały przedstawione przez autora.

 

Notatki Henryka Heylla. 1603 - 1605Spisane przez Henryka Heylla notatki z wykładów medycznych, na które uczęszczał w trakcie studiów na Uniwersytecie w Montpellier. Zawiera między innymi wykład Jeana de Varandy Pathologia uniwersalis wydany drukiem w 1619 roku.

Notatki Henryka Heylla. 1603 – 1605

Spisane przez Henryka Heylla notatki z wykładów medycznych, na które uczęszczał w trakcie studiów na Uniwersytecie w Montpellier. Zawiera między innymi wykład Jeana de Varandy Pathologia uniwersalis wydany drukiem w 1619 roku.

 

Tomasz z Wrocławia, Mihi competit. 1467 Rękopis, którego przedmiotem jest traktat medyczny Tomasza z Wrocławia, biskupa Sarepty, nadwornego lekarza książąt wrocławskich. Na prezentowanych kartach rękopisu przedstawiono rysunek mężczyzny z opisem części ciała oraz bogato zdobiony tekst z kolorowym inicjałem przedstawiającym nauczyciela i ucznia.

Tomasz z Wrocławia, Mihi competit. 1467

Rękopis, którego przedmiotem jest traktat medyczny Tomasza z Wrocławia, biskupa Sarepty, nadwornego lekarza książąt wrocławskich. Na prezentowanych kartach rękopisu przedstawiono rysunek mężczyzny z opisem części ciała oraz bogato zdobiony tekst z kolorowym inicjałem przedstawiającym nauczyciela i ucznia.

 

Avicenna, Canon. Lyon: Jahann Trechsel i Johann Klein, 1498.  Inkunabuł. Koronne dzieło perskiego lekarza i filozofa, Awicenny, swego czasu określane jako ostateczna kodyfikacja grecko-arabskiej myśli medycznej. Na Zachodzie  Kanon  był postrzegany jako jedno z głównych źródeł wiedzy medycznej do XVIII wieku, na Wschodzie bywa niekiedy używany do dziś.

Avicenna, Canon.
Lyon: Jahann Trechsel i Johann Klein, 1498.

Inkunabuł [umowne określenie pierwszych druków – od autora]. Koronne dzieło perskiego lekarza i filozofa, Awicenny, swego czasu określane jako ostateczna kodyfikacja grecko-arabskiej myśli medycznej. Na Zachodzie Kanon był postrzegany jako jedno z głównych źródeł wiedzy medycznej do XVIII wieku, na Wschodzie bywa niekiedy używany do dziś.

 

 Krystian Henryk Kircheim, Facies anatomica corporis humani. [...]. Krótkie opisanie części ciała człowieczego Warszawa: Drukarnia J.K.M. Collegium Scholarum Piarum, 1731. Wydany własnym sumptem przez niemieckiego naukowca, Krystiana Henryka Kircheima, przekład jego dzieła,  Vade mecum . W przedmowie do pierwszego wydania (1722) autor oświadcza, iż stara się pilnie uczyć języka polskiego. Dzieło zawiera opis ludzkiego ciała, dokonany na podstawie przeprowadzonych przez Kircheima sekcji zwłok.

Krystian Henryk Kircheim, Facies anatomica corporis humani difmembrati.
Krótkie opisanie części ciała człowieczego.
Warszawa: Drukarnia J.K.M. Collegium Scholarum Piarum, 1731.

Wydany własnym sumptem przez niemieckiego naukowca, Krystiana Henryka Kircheima, przekład jego dzieła, Vade mecum . W przedmowie do pierwszego wydania (1722) autor oświadcza, iż stara się pilnie uczyć języka polskiego. Dzieło zawiera opis ludzkiego ciała, dokonany na podstawie przeprowadzonych przez Kircheima sekcji zwłok.

 

Peter Kirstein, Liber secundus de canone canonis. Wrocław: George Baumann, 1609. Opracowanie słynnego  Kanonu  Awicenny autorstwa Petra Kirsteina, pochodzącego z Wrocławia profesora medycyny na uniwersytecie w Uppsali. W swoich pracach łączył wiedzę medyczną ze swoim zamiłowaniem do orientalistyki. Prezentowany egzemplarz został wydrukowany podobnie jak druki arabskie: tekst należy czytać od prawej do lewej strony.

Peter Kirstein, Liber secundus de canone canonis.
Wrocław: George Baumann, 1609.

Opracowanie słynnego Kanonu Awicenny autorstwa Petra Kirsteina, pochodzącego z Wrocławia profesora medycyny na uniwersytecie w Uppsali. W swoich pracach łączył wiedzę medyczną ze swoim zamiłowaniem do orientalistyki. Prezentowany egzemplarz został wydrukowany podobnie jak druki arabskie: tekst należy czytać od prawej do lewej strony.

 

 Guido de Cauliaco, Chirurgia magna. Lyon: Etienne Michel, Synpphorien Beraund, 1585.  Szeroko znana w średniowiecznej Europie, tłumaczona na wiele języków. Poruszone w niej kwestie dotyczą m. in. anatomii, upustów krwi, przyżegania ran, złamań i wrzodów.

Guido de Cauliaco, Chirurgia magna.
Lyon: Etienne Michel, Synpphorien Beraund, 1585.

Szeroko znana w średniowiecznej Europie, tłumaczona na wiele języków. Poruszone w niej kwestie dotyczą m. in. anatomii, upustów krwi, przyżegania ran, złamań i wrzodów.

 

Andreas Vesalius, De humani corporis fabrica.  Bazylea: Johann Oporin, 1555. Publiczna sekcja zwłok przedstawiona na drzeworytowym frontyspisie do pierwszego atlasu anatomicznego -  De humani carporis fabrica. Jego autor, Andreas Vesalius, był profesorem medycyny na Uniwersytecie w Padwie oraz nadwornym lekarzem cesarza Karola V i króla Hiszpaniii Filipa II. Na rycinie widać samego Vesaliusa w otoczeniu zarówno studentów i kolegów po fachu pragnących poznać anatomię ludzkiego ciała, jak i gawiedzi żądnej sensacji i greszczu emocji. Nad nimi wszystkimi góruje śmierć przedstawiona jako szkielet trzymający w ręku kosę.

Andreas Vesalius, De humani corporis fabrica.
Bazylea: Johann Oporin, 1555.

Publiczna sekcja zwłok przedstawiona na drzeworytowym frontyspisie do pierwszego atlasu anatomicznego – De humani carporis fabrica. Jego autor, Andreas Vesalius, był profesorem medycyny na Uniwersytecie w Padwie oraz nadwornym lekarzem cesarza Karola V i króla Hiszpaniii Filipa II. Na rycinie widać samego Vesaliusa w otoczeniu zarówno studentów i kolegów po fachu pragnących poznać anatomię ludzkiego ciała, jak i gawiedzi żądnej sensacji i greszczu emocji. Nad nimi wszystkimi góruje śmierć przedstawiona jako szkielet trzymający w ręku kosę.

 

Mondino de Liuzzi, Anatomia corporis humani.  [Lipsk: Martin Landsberg, 14..]. Sprawozdanie z pierwszej udokumentowanej publicznej sekcji zwłok, którą około 1300 roku, na Uniwersytecie w Bolonii, przeprowadził Mondino de Liuzzi. Prezentowany egzemplarz, opatrzony barwioną ręcznie ryciną na karcie tytułowej, która przedstawia sekcję zwłok, należał do anonimowego studenta Akademii Krakowskiej w 1507 roku uczęszczającego na wykłady z zakresu medycyny prowadzone przez Jana Meilara ze Śmigła.

Mondino de Liuzzi, Anatomia corporis humani.
[Lipsk: Martin Landsberg, 14..].

Sprawozdanie z pierwszej udokumentowanej publicznej sekcji zwłok, którą około 1300 roku, na Uniwersytecie w Bolonii, przeprowadził Mondino de Liuzzi. Prezentowany egzemplarz, opatrzony barwioną ręcznie ryciną na karcie tytułowej, która przedstawia sekcję zwłok, należał do anonimowego studenta Akademii Krakowskiej w 1507 roku uczęszczającego na wykłady z zakresu medycyny prowadzone przez Jana Meilara ze Śmigła.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *